15 03 2009

(David Shrigley - Rock Band)

Geçenlerde bir arkadaşlarımla müziğin geleceği ve gelince göreceği hallerinden bahsederken herkesin kendi müziğini yapıp -artık emprovize mi yoksa teknolojinin her cami avlusuna bıraktığı yavan profesyonellik mi o kısmını bilemeyeceğim ama- süregelen müziğin icrasının tabana doğru yayılmasında son noktaya/zerreye ulaşacağından bahsedildi. Ben ben bu görüşe pek katılamadım. Hatta bunu bir örnekle söylerken sanırım tepki çektim. "Gerçi burda hissedilmişi var. Ben niye içimdeki hissiyatla elime sazı kapayım" türevi bir lakırdı ettim. Bu insanın aczini göstermesi ya da instant hisler/24 saatte kapınızdasını falan değil sınırlarını bilmesiyle alakalı belki de. Bazıları müzik konusunda "gifted" diye bizim muhasebecilik yapmamız gerekmez elbet. Ama insanın ne istediğini bilip ona göre müzik yapması da çok saçma geldi. 

0 yorum:

Yorum Gönder