Ülkemizin amerikancı asfaltçı politikalarıyla yeşermeye fırsat bulamayan demiryolu ağımıza rağmen bir çift çizgi üzerinde gitmenin tadını az biraz biliriz.

Japone Daihei Shibatai, eksen kaymasının güç, devinen manzaranın hepimizce aşikar olduğu bir düzlemde çok şık ve basit bir hareketle yerden ziyade göğü ve ona ağanları gözümüze sokuyor.

Dünyanın en hızlı trenleri Shinkansen'le, kulaklıklarımızda VanShe'nin So High'ı çalarken Shin-Osaka istasyonundan Tokyo'ya; yani mütevazi bi şehirden yola çıkıp, istasyonlarla kesilen ufuğun banliyö çatılarını süpürüp, yeri öptükten sonraki zarif ve görkemli yükselişini kah fütüristik manzaralara kah bir göl kenarı huzuruna yorarak hissettirmeyi başarmış.

Videoyu huşu içinde izlerken beni rahatsız eden tek şey; bize uzak, ele yakın doğunun modernizm kokan şehirlerinde bile göz tırmalayan ortak baş belamız elektrik direkleri.